#35

Co mówi o człowieku muzyka, której słucha? hmm...

 

Hmm...

W nocy spadł mi ze ściany plakat z pupą i po południu jak matka weszła, stwierdziła, że jest u mnie 'pusto'.
Muszę przyznać - pokój wydaje się jakiś taki bardziej uporządkowany bez pupy. Jednak ja tęsknię pupo <3 reeformujmy pokój razem kyun~!

To mi przypomina dzisiejszą pogawędkę zbliżoną do stereo-monologu mojego i Imany: wniosek jest jeden, jak dla mnie, piguły rocks! (nie mówią o piksach a o pielęgniarkach~)

Good nurse...

...and the bad.

 

#31

No więc.

Dzisiaj w pracy pogadałem z koleżanką i uświadomiłem sobie w jakim ja jestem artystycznym zadupiu. W sensie, jak sam się wpędziłem w czarną dupę.
I smuci mnie to, zarówno, że mało robię (nie chodzi o kupę, a o prace), jak i, jesli już, to że robięto słabo (konstrukcja tego zdania jest śliczna [łącznie z nawiasami w nawiasach]).

Jestem zagubiony (znowu) i trudno, widocznie tak musi być.

Śmieszna rzecz, inna znajoma z pracy stwierdziła, że jestem fajny i kontaktowy.
Pewnie dlatego po pracy, wracam do domu, gram w LOL'a i zasadniczo, nie robię nic. Pewnei przez pracę, i to też prawda, ale jednak na gitarze jakoś gram.
No cóż, jutro ciężki dzień, jak co dzień, ale wolę tak i przynajmniej wieczorem czuć jak mocno żyję.

Co dziwne, zapaliłbym sobie. Autentycznie, jak nigdy nie chciałem, tak teraz, bym sobie zakurzył.
Może powinienem kupić jakiś tani aparat? -lubiłem robić zdjęcia.